Toen ik voor het eerst mijn chart opende, begreep ik er bijna niets van. Het vertelde me dat ik een Projector was: iemand die niet gemaakt is om lange dagen te kloppen. Ik werkte op dat moment dagen tot wel 10 uur, weekends inclusief. Dus besloot ik dat het niet op mij van toepassing was en legde ik het weg.
Tot ik mijn hand verbrandde aan de ovengrill, terwijl ik nog snel één taak probeerde af te vinken voor mijn schoonfamilie kwam eten. Ik had tweedegraads brandwonden. Ik viel flauw van de pijn, en de hersenschudding die ik opliep door de val duurde langer om te genezen dan de brandwonde zelf.
Dat was het moment waarop ik echt begon te experimenteren met Human Design. Drie dingen veranderden:
- Ik ging van 15+ klanten naar 5. Ik stopte met het verlengen van contracten met mensen die dingen beloofden maar ze nooit uitvoerden. En ik wil niet dat iemand mij betaalt om hen in de status quo te houden.
- Ik stopte met jagen op werk en begon in plaats daarvan uitnodigingen te verdienen. Ik focuste me op zó goed werk leveren dat klanten vrienden en kennissen naar mij doorstuurden. Vandaag komt 80% van mijn klanten via doorverwijzing.
- Ik stopte met doen alsof ik acht uur aan een stuk kon werken. Nu werk ik in blokken van twee keer 2 à 3 uur.
Wat ik klanten aanleer, gebruik ik zelf ook.
Ik werk nu de helft van de uren die ik vroeger deed en mijn omzet blijft groeien. Én ik reis weer.